Μαντινάδες

Φρόνιμοι και νοικόκυροι
δε ζουν στον Ψηλορείτη.
Ωπα, μα οι κουζουλοί την κάμανε
αθάνατη την Κρήτη.

Πως εγεννήθης Κρητικός
να μη βαρυγκωμήσεις.
Ωπα ευθύνη να ‘σαι Κρητικός
και ‘λεύθερος να ζήσεις.

Η λευτεριά είν’ ένας καρπός
που με νερό δεν πιάνει.
Ωπα, μόνο με αίμα θρέφεται
βλαστούς και ρίζες κάνει.

Και με τα τόσα βάσανα
τη λευτεριά αγαπώ τη.
Ωπα και στη κορφή του πόνου μου
αν θα τη βρω χαρώ τη.

Κρήτη μητέρα τσ’ αρχοντιάς της λευτεριάς δασκάλα,
που γράφεται η ιστορία σου κάθε φορά με μπάλα.

Κρήτη που είσ αρχόντησα το δείχνουν τα βουνά σου
θεριά σε πολεμήσανε μα πέσανε μπροστά σου.

Τη λευτεριά εστήριξες κι ας μάθει όποιος ξέρει,
το τιμημένο όπλο σου το Κρητικό μαχαίρι.

Βάρκα σαρίκι έχεις τα σύμβολα τιμημένα,
γιατί πολλοί τα μούτρα τους έχουν σ΄αυτά σπασμένα.

Σκλάβος δε ζεί ο Κρητικός το ξέρουν κι οι εχθροί μας,
γιατί χομε πολιτισμό παλιό μεσ την ψυχή μας.