Μαντινάδες

Βιβλίο πολυσέλιδο
τα πάθη μου δε βάνει,
τον ουρανό θέλει χαρτί,
τη θάλασσα μελάνι.

Μεσοπέλαγα αρμενίζω και έχω πλώρα τον καυμό
και έχω την αγάπη πρύμνα και άλμπουρο το χωρισμό

θάλασσα μη με διώχνεις μακριά
χωρισμέ, μου’χεις κάψει την καρδιά

την κορφή του ψηλορείτη με παράπονο θωρώ
και με δάκρυα την κρήτη φεύγω και αποχαιρετώ

θάλασσα μη με διώχνεις μακριά
χωρισμέ, μου’χεις κάψει την καρδιά

μαύρη μοίρα το’χει γράψει , να μακρύνω να πονώ
και να ζω μακριά απ’τη κρήτη και απο’κείνη που αγαπώ

θάλασσα μη με διώχνεις μακριά
χωρισμέ, μου’χεις κάψει την καρδιά

Ένα πουλί θαλασσινό
ρωτά πουλί βουνίσιο
πες μου που ‘ν’ τα λημέρια σου
γιατί δε χαμηλώνεις στις όμορφες ακρογιαλιές

Μ’ αρέσει στα ψηλά βουνά
στης ερημιάς τα μέρη
να χτίζω σίγουρη φωλιά
με το δικό μου ταίρι.