Μαντινάδες

Η μαντινάδα ή πατινάδα ή κοτσάκι είναι ποίημα που αποτελείται από δυο στίχους που συνήθως είναι δεκαπεντασύλλαβοι σε ομοιοκαταληξία ή και τέσσερα ημιστίχια που δεν ομοιοκαταληκτούν απαραίτητα. Αποτελεί μέσο αυθόρμητης λαϊκής έκφρασης σε αρκετά μέρη της Ελλάδας, κυρίως όμως ως κατηγορία του νησιώτικου ελληνικού τραγουδιού στην Κρήτη, που είναι ξακουστή για τις μαντινάδες της.

Posts Tagged ‘Μαντινάδες

καλό το τέλος

leave a comment »

Όποιος μέ δίχως πιβουλιά
τόν πόθο του ξετρέχει
εις τήν αρχή αν βασανιστεί
καλό τό τέλος έχει.

Δέκα φορές μεταξυπνώ

with one comment

Θέ μου και αφού τηνε μισώ, ύστερα πως συμβαίνει
και τη ‘γαπώ και από το νου ένα λεπτό δεν βγαίνει.
..
Φαίνεται ξένη δύναμη έχουν όσοι αγαπούνε
αλλιώς δεν θελ’αντέχουνε τσι μπόρες που περνούνε

Δέκα φορές μεταξυπνώ μέχρι να ξημερώσει
γιατί έρχεται στον ύπνο μου πάλι να με πληγώσει.
..
Αιχμάλωτό σου με κρατείς, μη με πετάξεις χάμε,
βάλε μπροστάρη το σεβντά και όπου σ’αρέσει πάμε.

Στον τοπο που γεννηθηκα

leave a comment »

Στον τόπο απού γεννήθηκα χρωστώ πολλά να δώσω
και δε με φτάνει μια ζωή να τονε ξεπληρώσω

Μια από τις πρώτες μαντινάδες του Νικου του Μανιά

Written by mantinades

Μαρτίου 4, 2012 at 5:34 μμ

Τη κούπα της ζωής

leave a comment »

Ξεχείλη πάντα τση ζωής τη κούπα θα τη πίνω
κι ούτε σταγόνα του φονιά του χρόνου δε τ’αφήνω

ωσάμε να χω αναπνιά κι ακόμη απ´εις ποθάνω
θα μάχομαι στο ριζικό και κάτω δε το βάνω

Ή που θα σάξει ο ντουνιάς, ή που θα σοχαλάσει

leave a comment »

“Οι μερακλήδες”, ένας ύμνος από τον μεγάλο Κώστα Μουντάκη.

Οι μερακλήδες τόχουνε
και ξέρουν πως γλεντούνε
ξέρουνε πως πεθαίνουνε
μα ξέρουνε και να ζούνε

Για αυτό στόν ίδιο το Θεο
παράκληση θα κάμω
μην τση πειράζει όσους γλεντούν
στόν κόσμο τον απάνω

Θε μου πανάγαθε Θεέ
κοίταξε νά’βρεις τρόπους
να παίρνεις τση παράουρους
και τση κακούς αθρώπους

Ξεδιάλεγε τζη τσ’άχρηστους και τση ψευτονταήδες
να αφήσεις μόνο εις τη ζωή αθρώπους μερακλήδες
που ξέρουνε και τραγουδούν και παίζουν και χορεύουν
που αγαπάν και χαίρονται και δε σε κοροιδεύουν!

Να ξαναρχίσει μια ζωη γεμάτη καλοσύνη
αγάπη και καλή καρδιά στόν κόσμο να πομείνει
κάνε το Θε μου τουτονά,μην επαναστατήσω
κι’όλους τση μερακλήδες μου,θα τση μονοπαντήσω
ν’αρχίξω γλέντι και χαρά κι’όπου το βγάλει η βράση

Ή που θα σάξει ο ντουνιάς, ή που θα σοχαλάσει

Το λάθος

leave a comment »

Όντε θα δείς το λάθος σου μην πέσεις να ποθάνεις
μον’ άνοιξε τα μάθια σου να μην το ξανακάνεις

Written by mantinades

Φεβρουαρίου 25, 2011 at 6:07 μμ

Τ’άστρα

leave a comment »

Τ’ άστρα ρωτώ τραγουδιστά
αν με αναστοράσαι,
κι ευχή σου δίνω να περνάς
καλά όπου και να ‘σαι

Να σουν αέρας

leave a comment »

Να σουν αέρας νά μπαινες μέσα στα σωθικά μου
να μάθεις ποια ‘ναι η αφορμή και καίγεται η καρδιά μου

Σαν τον μεγάλο στρατηγό ορίζεις τη καρδιά μου
και αν μ’αρνηθείς θα σου ζητώ τα δικαιώματά μου

Εγώ καταδικάστηκα για μιαν αγάπη μόνο
να ζητιανεύω τη χαρά και να πουλώ τον πόνο

Ο Μιχάλης Τζουγανάκης το τραγούδησε πριν από πολλά χρόνια εδώ :

Μισώ τονε τον χωρισμό

leave a comment »

Μισώ τονε τον χωρισμό
μα δεν τον καταριούμαι
γιατί βαστά ότι αγαπώ
κοντά του και φοβούμαι

Τραγούδι της Νύφης

with 2 comments

Υπέροχες μαντινάδες για την νύφη από το “τραγούδι της νύφης” τραγουδισμένο από τον Βαγγέλη Βαρδάκη

Νύφη μου τα στεφάνια σου τα πλέξαν αγγελούδια
με ρόδα με τριαντάφυλλα, μ’αθάνατα λουλούδια

Του μαύρου πεύκου τη σκουρά έχουνε τα μαλλιά σου
τση παναγιάς η ζωγραφιά είναι στα μάγουλά σου

όμορφοκαμωμένη μου , ποιος σού δωσε τη χάρη
νάχεις τον ήλιο ππρόσωπο, τα στήθια σου φεγγάρι

Αγγέλοι ζωγραφίσανε το καμαρόφρυδό σου
και το κοντύλι ήσταξε ελιά στο μάγουλό σου

Νύφη μου το πεπλάκι σου βοράς το φυσαλίζει
κι άλλες πολλές το βάλανε, μα σένα μόνο αξίζει

Τ’άστρο τσ’αυγής σου δώκαμε σγουρέ κανελανθέ μας
και βρύση δροσοστάλαχτη να ξεδιψάς γαμπρέ μας

Written by mantinades

Ιουλίου 5, 2009 at 6:10 μμ

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.